صهبا

solale3 — Sat, 17 Jan 2009 20:52:26 GMT

چقدر فکر که نمی شود به تو کرد

چقدر من که به تو نمی رسم

و یخ می زنند گربه ها با من .

گلویم لای چرخ بخت شماگیر کرده است .

نمیدانم حتماً یک چیزی ،جایی

از دستم در رفت .

اگر عاشقانه ننویسم .

solale3 — Sun, 04 May 2008 10:32:08 GMT

لا لا لا لا گلم نازم بهارم

لالالالا امید روزگارم

لالالالا تموم هستی من

لالالالا امید زنده بودن

*******

لالالالا گلم خوبم قشنگم

لالالالا گل خوش آب و رنگم

سلام با یک اتفاق قشنگ توی زندگیم به روز شدم .به روز تمام روزهای خوب .

بهار من چند روز پیش به روز شد.یک کوچولوی قشنگ که تقویم من و تازه کرد .اسمش شد (بهار)

solale3 — Mon, 18 Feb 2008 06:15:09 GMT

به هم بگرد

زندگی دوسه روزش عرض زمین است

وگرنه با فریب یک اتاق و چند تا روزنامه عصر چیزی عوض نمی شود.

ماههای تولدم را می شمارم

از روی تیر های چراغ برق عبور می کنی

و من اردیبهشت سالهای عاشق شدنم را فراموش کرده ام.

تمام خیابانها بوی رخت چرک و دستمالهای عاشقانه می دهند

من اگر هزار بار بنویسم الف یار خم نمی شود

از روی زمین برداردم.

بپیچ به خیابان ذهنم

روسپی........د شده ام .

تمام خون ها بوی بیمارستان می دهند .

قرمز می شوی

حالا سپیدت کنند یا ......

توی تمام خیابانها ی ذهنم

جنگ تمام نمی شود.

تو تمام کن

صندلی

شاید یار......

نمی دانم

solale3 — Thu, 14 Feb 2008 09:18:18 GMT

سلام من قصد فرار نداشتم فراری شدم .عاشقانه نوشتم فراری شد .

چیزی که نمی خواهم هست تو نیستی .

باز هم سلام می کنم به همه دوستان خوبم .به دلیل مشکلات فراوانی که پیش رو داشتم خودم را پشت سر گذاشتم .ولی شما را روبرو .مهم نیت است و مقصد.تقریبا به مدت دو سال مهمان تهران هستم .می خواهم بیایم وبمانم .

هیچ

solale3 — Mon, 29 Oct 2007 09:14:36 GMT

فکر می کنم تلف شده ام

تبدیل بیخودی ترین صندلی به انتظار

مثل روزهایی که نیستند.

عاشقانه ای که نیست.

بنویس پرانتزکه تشریح شود.

بنویس دوستت دارم

شیر می شود.

سایه ای روی بند چهارم انگشتم

شیر خشک می کند.

آب دهانم بند بند

دو - ست - تت - دا - رم

چه قدر می توانی دور بمانی.

معذرت

solale3 — Sat, 25 Aug 2007 19:34:05 GMT

با سلام به تمام دوستان خوبم که مرا از لطف مدامشان بی نصیب نگذاشتند.مدتی بود به خاطر برخی کارها وقت چندانی جهت سر زدن به خودم رو نداشتم و خوشبختانه همه چیز آنطور که انتظار داشتم پیش رفت وحالا خوشحالم که باز هم هستم .

نوستالژی

solale3 — Sun, 24 Jun 2007 17:27:18 GMT

فصل شیری دندان(گیر)م

کوتاه شده

فرقی برای کفشهای این خیابان نمی کند

آسمان نمور است

توی شیروانی خشک من گربه ها نمیزایند(اصفهان خجالت می کشد)

اخبار سالهای قبل از من

به من رسیده که بچینیم؟

آدم می شوم.

گرچه به آینه ای برمی خورم که لیلا نیست

تا به خاطر بسپارمتان

فکر می کنی آدم چه قدر می میرد.

آسمان لای دفترم سوت کشیده

بلند می شود که پرتم کند

دور دنیا در یک بار زندگی برا ی همه مردم جهان؟

خدا فکر همه چیز را کرده؟

زمین نیش می زند

آدم تمام گلها را خورده بود که لیلا به هیچ جا نرسید

من می شوم صندلی شما لطفا ًبازی کنید

ببازید،ببازیم،ببازی ...

زنبور، زنبور است

مثلا ً زمین چه قدر می تواند از اینی که هست جوانتر باشد

می نشینیم و موریانه می خوردم

همه مردم جهان پشت من ایستاده اند

solale3 — Tue, 12 Jun 2007 16:07:32 GMT

قطره قطره سیاه می شوم

درون متن

تن می دهم به ...

خودم نیستم که خون بریزم

سیاه می شود متن

در من چیزیست که مرا اشتباه می گیرد

تن زن می شود که بماند

فرقی نمی کند اینجا چه کسی حرف می زند

آفتاب می کنی که بمانی

سکوت

آخر کجای قصه پروانه ها عروسی می کنند؟

سکوت

بیا فکر کنیم نیستیم

بیا اصلا ً ...

من خدا را دور انگشتم علامت می زنم

تو فاحشه ای را می شناسی که گندم ندیده است.

بی حساب می شویم

زمین کلمه می خواهد

آدم بدون آب ،آدم بدون ذهن

الفبای ذهنم خشک شده است.

خانم اگر شما نبودید

حتماً فرقی به حال تن می کردم

زن تن می شود

این گودی چانه لیز خورده

آب قحط می شود

گفتی کجا منتظرم بودی؟

فعلن

solale3 — Sat, 02 Jun 2007 20:23:18 GMT

قصه همین جا که ایستاده ای تمام می شود

از دستهایم پر می دهمت

تا برای خودم آستین بالا بزنم

فرصت ایستادن ندارم جا تنگ است

شلوغ میشود انگار

مهتابی این کوچه ها

****

با تمام سالهایی که بر موهایم گذشته

خدا خودش را سرگرم گناهم می کند

****

کجای جهان ایستاده ای

انگار تنهایی از همین پشت پنجره ام شروع شده است

صحنه با تمام سفیدی اش روی سرم خراب شده

درست در همین لحظه جهان می ایستد

خدا یک جایی اشتباه کرده

زبانم لال

نمی شود

اگر می شد

توی قصه ام شما را سرباز می کردم

دنیا یک جور عجیبی زشت است

آفتاب از ذهن خدا پریده

****

من توی مزرعه ام کلاغی دارم

که مترسکهای تورا می ترساند.

****

صحنه کوچک می شود

راوی خودش را می بازد

وقتی سربازها فعل های استمرار را جا به جا می کنند

تو بزرگ می شود

به کسی فکر می کندکه اصلا ً نیست

حتما ً نباید باشد

اگر اشتباها ً قسمت من جابه جا شود

****

سربازهای من از موشک و توپ می ترسند

خمپاره وخمیازه های درشت

این قسمت لاابالی

خون وسرم

دود وکفن

بعدش که حتما ً کلاغها مترسکها را می خورند

شروع تویی را در خودم حس می کنم

****

جنینی که مادرش را می بلعد

پادشاه صحنه مرا خواهد کشت.

خیلی قدیم

solale3 — Sat, 26 May 2007 18:57:04 GMT

من میان پلکی که نمی پرد

منتظر مهمانی هستم که خودش را گم می کند

بزرگ می شود .

قصه می بافد مثل مادر بزرگ که شبها کلاه می بافت.

مخاطب من شمائید

گندم ودود و سیم به هم نمی چسبد

تورا ملکه می کنم در ذهنم

و هوش وحواس ما که رفته پیش پای شما خانم

یک نفر سراغ بدبختی هایش را گرفت.

***

من کبوترهای پیری را روی تختم خوابانده ام

وعشقبازی با سه تارو سیمهای لخت و...

آهنگ عجیبی دارد تنتان که آدم هوس می کند سیگار بکشد.

***

وفکر بمبهای ساعتی

کجای دلت را ترکانده

که از تاریخ ذهنت ملکه ای را پائین می کشی

من از تمام نقشه ها حذف می شود

خانم این قدرها هم مهم نیست

که این بوی عطر شماست یا ...

حتما ْیک نفر اینجا را تمیز کرده

جنازه ها بوی بدی دارند آقا.

جنازه ها به خودشان عطر می زنند؟

مرده ها قهوه می خورند؟

مرده ها از کبوترهای پیر من می ترسند.

****

من عنکبوتهایم را به تو تقدیم می کنم

آهنگ سیم های لخت با گندم ودود فرقی نمی کند.