صهبا

گنگ نویسی های فعلن


	به هم بگرد زندگی دوسه روزش عرض زمین است وگرنه با فریب یک اتاق و چند تا روزنامه عصر چیزی عوض نمی شود. ماههای تولدم را می شمارم از روی تیر های چراغ برق عبور می کنی و من اردیبهشت سالهای عاشق شدنم را فراموش کرده ام. تمام خیابانها بوی رخت چرک و دستمالهای عاشقانه می دهند من اگر هزار بار بنویسم الف یار خم نمی شود از روی زمین برداردم. بپیچ به خیابان ذهنم روسپی........د شده ام . تمام خون ها بوی بیمارستان می دهند . قرمز می شوی حالا سپیدت کنند یا ...... توی تمام خیابانها ی ذهنم جنگ تمام نمی شود. تو تمام کن صندلی شاید یار...... \|+\| نوشته شده توسط سحر صفائیان در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 \|


	نمی دانم سلام من قصد فرار نداشتم فراری شدم .عاشقانه نوشتم فراری شد . چیزی که نمی خواهم هست تو نیستی . باز هم سلام می کنم به همه دوستان خوبم .به دلیل مشکلات فراوانی که پیش رو داشتم خودم را پشت سر گذاشتم .ولی شما را روبرو .مهم نیت است و مقصد.تقریبا به مدت دو سال مهمان تهران هستم .می خواهم بیایم وبمانم . \|+\| نوشته شده توسط سحر صفائیان در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 \|